Atlas dronów

01

Ramy, źródła, zastrzeżenia

Niniejszy atlas porządkuje główne modele bezzałogowców (UxS) używanych na froncie ukraińskim oraz na innych aktywnych teatrach od stycznia do 11 września 2026 r. Nie jest rejestrem wszystkich konstrukcji: sam MON Ukrainy od początku 2026 r. skodyfikował 413 systemów, a w kraju działa ponad 500 producentów. Celem jest kanon — modele, które definiują klasę, oraz ich dane taktyczno-techniczne.

Dane pochodzą z publikacji otwartych: Australian Army Research Centre (wrzesień 2026), IISS Strategic Dossier UAV 2026, ISW, CSIS, BBC Verify, Reuters, Militarnyi, Defence24, DroneXL, raportów ONZ o Sudanie, AeroCorner, KSE Institute. Parametry (zasięg, ładunek, prędkość, wymiary) bywają rozbieżne między producentem, wywiadem i polem walki — podajemy widełki i zaznaczamy, gdy liczba jest deklaracją, nie pomiarem bojowym.

„Dron” obejmuje tu UAS powietrzne, USV nawodne i UGV naziemne. Granica między dronem-kamikaze a pociskiem manewrującym (Pekło, Palianytsia, FP-5 Flamingo) jest umowna; włączamy je, bo tak funkcjonują w doktrynie 2026 r. Zdjęcia są poglądowe, ze źródeł otwartych — prasa, Wikimedia, materiały producentów — i nie zawsze przedstawiają konkretny numer seryjny opisanej wersji.

02

Front ukraiński: warstwy 2026

Wojna dronowa 2026 r. ma warstwy, nie jeden „dron”. Przy ziemi: miliony FPV radiowych i światłowodowych (15–65 km), ciężkie bombowce typu Vampire/Baba Jaga (10–20 km, 10–15 kg) i komercyjne Mavici jako oczy drużyny. Wyżej: stałopłaty ISR — Leleka, Furia, Shark, PD-2 po stronie ukraińskiej, Orlan-10, SuperCam i ZALA po rosyjskiej — naprowadzające artylerię i amunicję krążącą.

Amunicja krążąca: Lancet-3 pozostaje najskuteczniejszym rosyjskim „snajperem” (40–70 km, głowica 3–5 kg). Ukraina odpowiada RAM-2X, polskim Warmate i amerykańskim Switchblade 300/600 — ten ostatni jest precyzyjniejszy, ale o rząd wielkości droższy, więc nie masowy. Na zapleczu taktycznym dominuje FP-2 i pokrewne mid-strike.

Na morzu Magura V5/V7 i Sea Baby wyparły rosyjską flotę z zachodniej części Morza Czarnego. Na lądzie roboty — Ratel i pokrewne — wykonały w czerwcu 2026 r. 16,6 tys. misji logistycznych i ewakuacyjnych. Interceptory WIY Striła, SkyFall P1-SUN i Sting dały tanią odpowiedź na nocne salwy: dwa tysiące dolarów kontra trzydzieści–pięćdziesiąt tysięcy za Gerana. Bombowce PG Robotics Lucky Strike wracają po zrzucie — jeden płatowiec ma na koncie 135 wylotów.

03

Uderzenie w głąb i odrzutowce

Sygnaturą nocy 2026 r. pozostaje Geran-2 (Shahed-136): delta 3,5 × 2,5 m, 200 kg, 185 km/h, 1000–2500 km, głowica 50–90 kg. Fabryka w Ałabudze podaje tempo ok. 2800 sztuk miesięcznie. Obok lecą Gerbery — piankowe wabiki — i coraz częściej Geran-3/5 z silnikiem odrzutowym (450–600 km/h). W sierpniu 2026 r. w salwach było 2800 odrzutowców, wobec 350 w czerwcu.

Ukraińska odpowiedź to nie jeden typ. Liutyj (AN-196) — 4,4 × 6,7 m, ok. 300 kg, 50–75 kg głowicy, 1000–2000 km — bije w rafinerie. FP-1 (Fire Point) jest tańszy (ok. 55 tys. USD) i dalej: 1600 km bazowo, 2700 km w wariancie ER, 9 września 2026 r. Nowy Urengoj ok. 3200 km. Palianytsia UAV-290 (3,5 × 1,7 m, 350 kg, 100 kg, 800 km/h, 650 km) i Pekło wypełniają lukę odrzutową. FP-5 Flamingo (6 t, 1150 kg, 3000 km) to już pocisk manewrujący.

04

Teatry poza Ukrainą

Bliski Wschód jest kolebką Shaheda i Haropa. Huti zestrzelili 17–19 MQ-9 od 2023 r. Hezbollah w 2026 r. używa FPV światłowodowych z głowicami PG-7. USA odpowiedziały LUCAS-em — odwrotną inżynierią Shaheda-136 — debiut bojowy 28 lutego 2026 r. przeciw Iranowi.

Afryka to rynek TB2, Akıncı, Wing Loong II i CH-4. Sudan: SAF używa Akıncı i irańskich Mohajerów. Sahel — tureckie i chińskie MALE bez restrykcji MTCR. Azja Wschodnia: GJ-11 w służbie PLAAF, współdziałanie z J-20; Tajwan ćwiczy „hellscape” tanich OWA na wzór Ukrainy i Cieśniny Hormuz.

NATO nadal opiera się na Reaperze (4760 kg, 20,1 m, Hellfire), ale uczy się masy. Switchblade 600 kosztuje ok. 170 tys. USD — Lancet 20–35 tys. Programy Gauntlet, LASSO i LUCAS mają tę lukę zasypać. Turcja eksportuje TB2 i Akıncı do 30+ państw; Kızılelma (Ma 0,9, 8,5 t) jest następną warstwą, nie narzędziem frontu.

05

Co wynika z TTH

Wymiary i masy tłumaczą doktrynę. FPV 10-calowy waży 1–3 kg i kosztuje kilkaset dolarów — stąd miliony sztuk. Lancet 12 kg i 3 kg głowicy wystarcza na haubicę. Shahed 200 kg i 50 kg głowicy — na transformator. Palianytsia 350 kg i 100 kg przy 800 km/h — na cel, którego Geran nie dosięgnie w czasie. Flamingo 6 t i 1150 kg — to już nie dron, tylko pocisk z innym rodowodem produkcyjnym.

Druga oś to czas i pułap. Orlan-10 wisi 16 godzin na 5 km i woła Lanceta. Mavic 45 minut na 120 metrach i woła FPV. Reaper 27 godzin na 15 km z SATCOM-em — i jest zestrzeliwany, gdy podleci nad Huti. Wojna 2026 r. nagradza tanią masę na małej wysokości, nie drogi płatowiec na dużej.

06

Ciekawostki z wojny dronowej

Palianytsia to ukraiński chleb — i test na rosyjski akcent: kto nie potrafi wypowiedzieć nazwy, jest „obcy”. Konstruktorzy z KB Łucz nadali to miano rakietodronowi 3,5 × 1,7 m, 350 kg, 800 km/h. Baba Jaga, odwrotnie, to nazwa nadana przez Rosjan ukraińskim nocnym bombowcom: wiedźma z bajki lata w moździerzu — i tak samo zrzuca moździerze Vampire SkyFall.

P1-SUN żołnierze przezwali „Pisunem”, od zapisu nazwy. Do czerwca 2026 r. Sting zestrzelił około 9 tys. Shahedów i Gerber; w sierpniu zbił rekord wysokości 7472 m. Poseł Maryan Zablotskyj sterował interceptorem najpierw z biura, potem zza granicy — łącznie z 2000 km. W kwietniu Sting wystartował z kutra Magura: osiemnaście sztuk na pokładzie, pierwsza pływająca bateria przeciw Shahedom. We wrześniu 2026 r. GUR pokazał, jak katamaran Katran z interceptorami pracuje ramię w ramię z F-16.

9 września 2026 r. sklejkowy FP-1 doleciał do Nowego Urengoju, około 3200 km od Ukrainy — gazowej stolicy Rosji. 6 lipca inny FP-1 uderzył w rafinerię w Omsku po ponad dwunastu godzinach lotu. Maszyna za 55 tys. dolarów, tańsza niż rodzinny samochód. Gerbera, piankowy wabik, kosztuje ułamek pocisku, który ją zestrzeliwuje: w tym tkwi ekonomia saturacji. LUCAS, amerykańska kopia Shaheda-136, debiutował bojowo 28 lutego 2026 r. — przeciw Iranowi, czyli przeciw autorowi oryginału.

Lucky Strike z PG Robotics wraca: średnio 50–70 wylotów, rekord 135. Striła staniała w miesiąc o tysiąc dolarów, bo WIY uniezależnił elektronikę. V2U lata bez radia — nie ma kanału, który można zagłuszyć. Huti zestrzelili 17–19 Reaperów od 2023 r., każdy wart kilkadziesiąt milionów. Magura V7 jako pierwszy bezzałogowiec nawodny zestrzelił załogowe Su-30. Wojna 2026 r. jest pełna takich odwróceń: tanie zjada drogie, sklejka bije w Syberię, kuter myśliwski broni Kijowa.